زمان تقریبی مطالعه: 6 دقیقه
 

ابن اعرابی (دائرة‌المعارف‌مؤلفان‌اسلامی)






ابوعبدالله محمد بن زیاد اعرابی (۱۵۰-۲۳۱ق)، مشهور به ابن اعرابی، لغت‌شناس، نسّابه و اخباری قرن سوم هجری قمری در کوفه بود.


۱ - معرفی اجمال



ابوعبدالله محمد بن زیاد اعرابی کوفی‌ هاشمی، مشهور به ابن اعرابی، مولای بنی‌هاشم بود و در سال ۱۵۰ق در کوفه زاده شد. در کودکی پدر خود را از دست داد و مادرش به همسری مفضّل ضبّی، راوی بزرگ اشعار عرب در آمد. ابن اعرابی نزد مفضّل نخستین مایه‌های شعر و لغت عربی و آیین روایت آنها را کسب کرد و علاوه بر مفضّل، با کسائی نیز همنشینی داشت و از او نوادر و نحو آموخت. از استادان او جز کسائی، به دو تن دیگر، یعنی قاسم بن معن مسعودی و ابومعاویه ضریر نیز اشاره کرده‌اند. به علاوه، بخشی از علوم خویش مانند لغت و ادبیات عرب را از اعراب بادیه‌نشینی که در اطراف کوفه ساکن بودند، نظیر بنی اسد و بنی عقیل فرا گرفته و از فصیحان عرب مانند صموتی کلابی و ابوالمحبّب ربعی روایت کرده است.

۲ - شاگردان



ابن اعرابی لغت‌شناس، نسّابه و اخباری بود و به گفته شاگردش ابوالعباس احمد بن یحیی ثعلب، گویا علم لغت به وی سرانجام یافته است. وی احتمالا از جوانی به کار تدریس پرداخت و کار او‌ اندک‌ اندک بالا گرفت و درس باعظمتی تشکیل داد
[۱۰] ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۸، ص۴۷۳.
و بنا به روایتی صد تن در آن درس حاضر می‌شدند و شخصیت معروفی چون ثعلب بیش از ده سال در آن مجلس درس می‌خواند. از دیگر شاگردان و راویان وی ابواسحاق ابراهیم بن اسحاق حربی، ابوعکرمه ضبّی و ابوشعیب حرانی را می‌توان یاد کرد. ازهری وی را پارسا و راستگو خوانده و برخی چون ابن انباری وی را ثقه نیز دانسته‌اند و در مقابل، ابونصر باهلی او را کذّاب می‌خواند. گویند که ابن اعرابی احول و اعرج بود.

۳ - وفات



وی در نهایت در حالی که هشتاد سال از عمرش گذشته بود، به سال ۲۳۱ق در سامرا وفات یافت. تاریخ‌های دیگری نیز برای وفاتش یاد شده است.

۴ - تالیفات



آثار و تالیفات او عبارت‌اند از: النودار، الانواء، صفة الزرع، الخیل، مدح القبائل، معانی الشعر، تنسیق الامثال، النبات، الالفاظ، نسب الخیل، نوادر، الدبیریین، نوادر بنی فقعس، الذباب، النبت و البقل تاریخ القبائل، کرامات الاولیاء خلق الانسان، خلق الفرس الحیل (با توجه به سایر کتاب‌ها، الخیل صحیح‌تر به نظر می‌رسد.) اسماء خیل العرب و فرسانها، البئر
[۲۵] کحاله، عمررضا، المستدرک علی معجم المؤلفین، ص۶۴۴.
و مراثی الحسین (علیه‌السّلام).
[۲۷] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۹، ص۷۴.
[۳۶] مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۱۵.
[۳۷] مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۳۸.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۳۵۴.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۶۸۷.    
۳. ↑ ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۵۴۶.    
۴. ↑ قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواة، ج۳، ص۱۳۲.    
۵. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۰۶.    
۶. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۳۰.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۷، ص۳۲۱.    
۸. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۵.    
۹. ↑ ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهة الالباء، ص۱۲۰.    
۱۰. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۸، ص۴۷۳.
۱۱. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۴.    
۱۲. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱، ص۳۰۷.    
۱۳. ↑ ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغه، ج۱، ص۱۸.    
۱۴. ↑ ابوالبرکات انباری، عبدالرحمن بن محمد، نزهة الالباء، ص۱۲۰.    
۱۵. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، المزهر، ج۲، ص۳۵۲.    
۱۶. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۱۰۵.    
۱۷. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۵.    
۱۸. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۰۸.    
۱۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۵۳۴.    
۲۰. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۱، ص۱۰۶.    
۲۱. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۹۵.    
۲۲. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۱۲.    
۲۳. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۲۲-۷۲۳.    
۲۴. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۵.    
۲۵. ↑ کحاله، عمررضا، المستدرک علی معجم المؤلفین، ص۶۴۴.
۲۶. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۲۹۳.    
۲۷. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۹، ص۷۴.
۲۸. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۶۶.    
۲۹. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۱۴۱.    
۳۰. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۱۷.    
۳۱. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۶۸۰.    
۳۲. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۲، ص۲۶۴.    
۳۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۳۲۲.    
۳۴. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۲۵.    
۳۵. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۰، ص۳۰۷.    
۳۶. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۱۵.
۳۷. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۳۸.


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۴۷-۶۴۸، برگرفته از مقاله «محمد ـ ابن اعرابی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.